برای چشم سفیدی که می دانم حوصله ی هیچ حرفی را ندارد.

یک امشب را دست بردار

از سر دود ها و ندود ها

بیا

دوباره مهرت را داد بزن بر سر نقاشی هایی که

آنقدر یتیم اند که هنوز کسی آن هارا نکشیده است.

وقتش است

تمام نقاشی های روی دیوار

پشت کمد

زیر تخت

و حتی لای موهایی که به زور کوتاه شده را برداری و

خط خطیشان کنی

وقتش است

بنلد شو

برو

کمی آنطرف تر

جایی که پرندگان پرواز می کنند تا در آنجا بمیرند..

وقتش است

وقت خوابیدن روی ریل قطار و

دیدن یک خواب شیرین ابدی

پ ن مخاطب خاص دارد.

پ ن : هادی پاکزاد دارد در گوشی با من حرف میزند او هم میگوید به من : بیا دلی... بیا دیگه اینجا..