WITCHWITCHمتنفرم از این مدل پست گذاشتن ها یا در بلاگستان هم آدم های چیپ و خالهزنک زیادی است. یا شاید از بلاگ کوچ کردم.das feuer liebt michآیینه ها پنجره هایی بودن از دنیای موازیdeath angelزن دیگری... مرد یا... چادر . دور گردنش بود...احساسم به کما رفته استالسون ولسون.. خاطرات کجان؟ قبرستون.تاحالا باه

آتشش بیش از حد سرد بود اما... Ich bin verbra t mit Haut und Haar Ich bin verbra t mit Haut und Haar Ich bin verbra t mit Haut und Haar Ich bin verbra t mit Haut und Haar Ich bin verbra t mit Haut und Haar Ich bin verbra t mit Haut und Haar Ich bin verbran

آدم ها اگر از خودشان حرفی نزنند. آدم ها اگر چیزی از خودشان به کسی نگویند اسرارشان فاش نمیشود... اما اگر اسرارشان فاش شد یا زندگی شخصیشان نقل مجلس خاله زنک بازیه بلاگر های بیکار شد شکایتی نباید بکنند. و درست زمانی حق اعتراض دارند که پشتشان صفحه بگذارند...زمانی حق

:آئورا:))))برو بابا ... مرد و ریشش ... مردی که ریش نداشته باشه مرد نیست که سیبزمینی اب پزه :Dالبتهاشکال ندارهسیبزمینی آب پز باش... یک سیبزمینی ابپز واقعی =))و این که بزرگ میشی.. توئم ریش در میاری... نگران نباش... غصه نخوریاااا :))ریشش همینطوری هست :)) ایش

از صدای شغال ها میترسیدم بهم اخم کرده بود داشتم توضیح میدادم از صدای شغال ها میترسیدم. حرف میزد و شکایت میکرد از رفتارم من از صدای شغال ها میترسیدم وسط شکایتهایش ارام گفتم .. میترسم ... بغلم کرد و گفت حیف که دوستت دارم وگرنه میکشتمت... عکس سلفی است . Xanax-Hadi Pakzad

من خوب میدانستم به کدام جهنمی رفته بود. میدانستم قاتل روحم کیست. میدانستم که قاتلش به صحنه ی جرم باز میگردد. میدانستم ... در برکه فرو رفتم... قوی سیاهی به سمتم می آمد لباس توری کبودم . همرنگ پوستم بود... و موهایم... و موهایم... و موهایم.... درختان آواز میخواندن ... ها ها ها ها ها ها ها ها ها ها ها

در قلب من زنی بی پناه دنبال چادر گلدارش می گردد دریچه ی سینی باز میشود و زیر پاهای زن خالی...

پاک کن، دستان او بود و تن من خط خطی ای از جنس مداد b6 از او میپرسیدم ?Warum ist die So e rund و او نوازشم میکرد میپرسیدم : ?Warum ist die So e rund و او با سکوت.بی هیچ پاسخی، نوازشم میکردآرام آرام.... پ ن : Warum ist die So e rund چرا خورشید گرد است. پ ن : من در سن سی سالگی. در خواب. خواهم مرد.

خواهرم رفته بود در دنیای آیینه ها. درست همان موقع ای که پایم رادر این دنیا گذاشتم. وقتی از رحم بیرون آمدم دستم را برای دلسا تکان دادم و گفتم میبینمت خواهر... به زودی مادر میگوید دلسا از دلارام زیبا تر بود. میگوید دلارام وقتی به دنیا آمد سبزه و لاغر تر بود اما دلسا زیبا و سفید و لب های قرمزی داشت دی

من قافیه ای سرگردانم من قافیه ای سرگردانم من قافیه ای سرگردانم پ ن : عکس : من Save Save Save

در من زن آبستنی لباس سیاه میپوشد . . کف پایم را روی ترازو میگذارم وزنم کم شده است... پ ن : عنوان : در به دری در من بود پ ن :عکس سلفی است. Save Save

موزیکی برای جنگ افغانستان موزیکی برای جنگ ارامنه موزیکی برای جنگ جهانی اول موزیکی برای جنگ جهانی دوم موزیکی برای جنگ ایران موزیکی که برای اولین بار هابیل و قابیل نت هایش را در هوا پراکنده ساختند.. پ ن : به خاطر ندارم برای بار چندم بود که پایم را در آن کلیسا میگذاشتم. جای مقدس بودنش برایم مهم نبود

بیرون از جمع روی زمین دراز کشیده ام وسردم است-ویچ بغل میخواهد-. آنقدر که از گوشه ی چشمانم اشک می آید.-ویچ بغل میخواهد- سردم است و موهایم را باز کرده ام.-ویچ بغل میخواهد- سردم است درست شبیه به یک روح..... صدایشان می آید. حالا که دارم این متن را توی گوشی ام می نویسم به آن ها هم گوش میدهم. موضوع صحبت

:آئورا:))اولن بحث خودشییفتگی نیست... یه عکاس پرتره برای خودش یه مدل داره... یه نقاش پرتره برای خودش یه مدل یه نویسنده برای خودش یه مدل داره حالا این وسط باید با یه نفر کار کنه و بهش بگه که این احساسو نشون بده توی عکس... توی نقاشی ... توی فیلم و و و ...من به جای این که با کسی کارکنم... با خودم کار می

اونشب سرد که من پخش زمین شدم سرد که میگم نه از اون سردا... از اوون سردا ... حواسم به سوژه پرت نشد(اونجا وجود نداشت) حواسم به تو پرت نشد (تو اونجا وجود نداشتی) حواسم به رهگذر های خیابان هم پرت نشده بود(اونجا وجود نداشتند) حواسم پرت هندزوری توی گوش ب

چای را که نمیشود همینطور خالی خالی نوشید آن هم از نوع تی بگی اش باید کمی رنگ روغن سفید تویش ریخت و پاستل های سفید را تیکه تیکه و درونش غرق کرد هندزوری را به دهان تو زد و گوشی هارا توی گوش گذاشت چای را که نمیشود همینطور خالی خالی و تنها تنها نوشی

صدارو زیاد کرده بود درست گوشه ی اتاقم هندزوری درگوشش و از گوش هاش خون میچکید ساعت ها بود که تکون نخورده بود پشت میز میخ شده بود به دیوار میخ شده بود به صندلی میخ شده بود به میز Blueneck: Seven

وتاریکی و سکوت ودریغ از هیچ نوری و چشمی که سلول های مخروطی اش را انداخته است در Recycle Bin... وتو روی آب برقص . و تو روی آب برقص. و تو روی آب برقص و مردمک چشمت گشاد میشود. آنقدر گشاد که دلم می خواهد بیایم و تویش ستاره بکارم... و خدا خنده اش میگی

من عصبانی نمیشوم... شاید یک اختلال ژنتیکی باشد یا شاید زیر سر همان مردمک گشاد در تاریکی ام باشد شاید هم زیر سر اسم لعنتی ام (دلارام)... . اصلن به قول بوکوفسکی میخواهد زیر سر هر خری باشد. مسئله این است: من عصبانی نمیشوم...در عوضش غمگین میشوم.. لال میش

من از آنجا رفته بودم اما روحم هنوز آنجا بود شب هارا میدید... تکان نمیخورد روز هارا میدید و باز هم تکان نمیخورد من رفته بودم اما میترسیدم... هنوز هم میترسم روحم در همان جایی که هیچ سوراخ و سمبه ای ندارد به درک واصل شود... پ ن : عکس: من پ ن : مو