یک پست تکه تکه

آنقدر با بافت قدیمی شهرم

پیوند خورده ام که

نیاز به مرمت دارم

پ ن : آنقدر راه بروی و ناخوداگاه خودت را در محله ی سرچشمه پیدا کنی. قاطی خانه ی تقوی ها قاطی خانه ی امیر لطیفی قاطی خانه ی ...

و رد بشوی و به امام زاده نور فقط خیره بشوی. راحت را کج کنی و بروی در کوچه آره... راحت را کج کنی بروی در کوچه

موهایت روی صورت قرمز شده ات از سرما

و سازدهنی ای لای انگشت های یخ زده ات

و قلبی که

مثل عهد نامه ی ترکمن چای

تکه تکه است.

تکیه دهی به دیوار و بنوازی ...

در کوچه ای که

تنگ است

و جز ارواح

کسی در آن قدم نمیزند...

پ ن :عکس و ادیت =من