او جادو شده بود. انسانی دوپا شده بود. چشمش را که باز کرد دریا در او بود نه او در دریا

گوشم را به گوش جسدش چسباندم

هیچ صدایی جز صدای اقیانوس

به گوش نمی رسید.

اما در او یک ملوان هنوز زنده بود

که داد میزد

لنگر ها را بکشید...

پ ن : مدل نقاشی ام: وال کوهان دار

پ ن : صدای ملوان خیالم را راحت کرد سوار جارو ام شدم و به آسمان پرواز کردم.