یک ویزارد

مدت کوتاهی بود که صرفن حرف میزدیم و حرف میزدیم بی هیچ موزیکی... بی هیچ فیلم دیدنی... بدون حرف زدن درمورد گربه رو ها -و از اصل خودمان دور شده و پا به دنیای آدم ها گذاشته بودیم- .... از همان حرف های لوسی که تمام دوستپسر دختر ها باهم میزنند...

از سفر که برگشتیم گفتم به شدت کرخت شده ام . ویزارد گفت شدیم مثل بقیه ...
جفتمان گفتیم... اییییییییییی
میخندم...
میخندد.

.

.

موزیک مورد علاقه پلی شد

جریان آبی دورمان پیله شد
و دوباره همان موجوداتی شدیم که هیچکس

آنطور

تا به حال

نبوده است....

پ ن : عکس: ما (ویچ و ویزارد)